Hôtel Particulier

Realisatie van een apart-hotel waarbij een licht, ongrijpbaar volume wordt geplaatst op een historisch, gerestaureerd Hôtel Particulier, i.o.v. Origin Architecture and engineering.



Dwergen tussen giganten. De ring wordt op deze plek getypeerd door grote volumes bekleed met herhalende velden van prefabbeton. Af en toe treft men er het beeld aan dat de ring een eeuw daarvoor had: een ware laan met statige herenhuizen en ‘hôtels particuliers’, geornamenteerde gevels met balkons, erkers en koetsdoorgangen. Eens zo voornaam, staan deze panden er nu enigszins verweesd bij, omsloten door hoge blinde gevels van jongere buren, voorbijgesneld door het autogeweld.

Drie panden sluiten op elkaar AAN, het middenste is een beschermd monument, de andere twee houden de blinde gevels op afstand. Men wenst een hotelfunctie te ontwikkelen: twee panden werken samen als een luxueus charmehotel, een derde pand zou fungeren als apart-hotel: een specifieke typologie waarbij appartementen en studio’s worden gecreëerd die ook gebruik kunnen maken van alle faciliteiten en diensten van het naastgelegen hotel. Voor dit derde pand start het traject.

De studie vat aan met een haalbaarheidsstudie waarbij twee uiterste scenario’s worden bekeken: een integrale restauratie van het historische pand zonder toevoegingen en sloop met nieuwbouw. Beide leveren interessante resultaten, maar lijken niet alle verwachtingen in te lossen. De restauratie herbergt een te kleine capaciteit om de rendabiliteit te verzekeren, de nieuwbouw dwingt inherent tot sloop; het gebouw is weliswaar niet beschermd, maar wegens het bewaard zijn van vele historische elementen stemt sloop toch zeker tot nadenken.

Het ontwerp voorziet daarom een uitbreiding van het gerestaureerde gebouw. Niet erachter, want dan wordt het gebouw te diep wat allerhande moeilijkheden met zich meebrengt, maar erop. Een unieke kans om de gigantische blinde gevel te bemiddelen naar het monument toe. Het volume verankert zich aan zijn omgeving. Het trapt terug in twee richtingen om plaats te geven aan de straat, het onderliggende gebouw en aan het naastliggende monument. Er wordt zo ver teruggetrokken dat er zelfs zijdelings ramen in het volume mogen: niet langer een blinde gevel.

Het volume heeft een dubbele huid. De eerste huid van geperforeerde staalplaat, wat glimmend in wit en goud, laat het gebouw schemeren. De orde van deze huid volgt de historische onderverdeling van het onderliggende gebouw. Het bemiddelt zo de frivoliteit van de achterliggende ruimtes naar de straat toe. In de opening zitten altijd ramen, maar soms dieper omdat er terrassen voorliggen. De tweede huid is pragmatischer. Ze neemt de openingen waar ze ze nodig heeft.

Achter deze twee gestapelde volumes staat nog een volume: een paviljoen tussen twee tuinen. Het paviljoen heeft zelf ook een tuin erop. Een co-working space voor expats en gebruikers van het hotel. Engelse koeren brengen licht in de kelder, zoals dat voorheen ook was.

Een restauratie en twee paviljoenen. De volumes schrijven zich in, met een erkenning van de situatie reiken ze verder dan zichzelf en bemiddelen tussen monument en blinde gevel, tussen programma en architectuur. Een nieuw glimmend tijdperk voor een stuk stadsgeschiedenis.

drie panden - drie hoedjes  

brug tussen monument en hoge buur  

binnenzicht dicht  

binnenzicht open  

binnenzicht overdag  

binnenzicht avond  

binnenzicht  

binnenzicht penthouse  

binnenzicht inkom  

schema tactiek  

volume top up  

volume top up  

volume top up  

nieuwbouw - niet weerhouden