Strookinbreiding

Er is congestie opgetreden, inderdaad, de boel zit vol en vast. De voorgevel –een mooie ‘arbeidershuis-façade’ met gele bakstenen- verraadt het nog niet, maar achter het historisch rijhuis bereikt de ongebreidelde Vlaamse bouwdrang haar apotheose: achterbouwsels, gevels die ramen bokkeren, stenen koertje, deurtjes, opstapjes en hoekjes, een volwaardig achterhuis en zelf een heuse verandabrug. Het perceel is dens, volgebouwd, vol met steen. Horror Vacui? Vooral de primaire achterbouw is problematisch: verouderd, van betwijfelbare ruimtelijke kwaliteit en ze schept bovendien een organisatorisch probleem: ondanks het grote volume zijn grote tussenruimtes moeilijk bruikbaar, terwijl belangrijke gebruiksruimtes –keuken, badkamer, gastentoilet- verwrongen klein zijn, vreemd geplaatst zijn. Vol latente kwaliteit ligt het gesnoerd perceel te wachten op het vieren van de touwen.

Terug bouwen, maar anders. Minder volume en minder steen, meer het leven toelaten, het licht, de openheid. Het ontwerp breidt zich in, het nestelt zich tegen en in de bestaande woning, laat elke vierkante meter tellen, elke gebouwde vierkante meter moet zich verdedigen, zich laten gelden. Nultolerantie. Het ontwerp is opnieuw dens, maar anders en veroorzaakt daarom wel net het omgekeerde.

De bestaande achterbouw verdwijnt mét verandabrug. Het achterhuis blijft staan, aan de achterkant van het perceel. Een genereuze stadstuin ontstaat, het licht valt ongehinderd de woning binnen. Tegen de achtergevel van de arbeiderswoning legt zich een dunne –zo dun mogelijk- strook gebouw over twee verdiepingen. Ze takt aan op bestaande openingen in de gevel en sijpelt er soms binnen. Op het gelijkvloers vormt ze een uitbreiding van de leefruimte, met een keuken, ontbijttablet, ruimte voor spelende kinderen, een boekenkast. Een glazen vliesgevel kijkt uit op de net ontstane tuin. Het plafond verspringt, normaal hoog ter hoogte van de keuken, luxueus hoog ter plaatse van de leefruimte. De balken kan je zien. Een raam wordt weggehaald, een deur wordt deels opgemetst, een andere deur blijft bestaan, naar de gang en kelder, praktisch dichtbij. Op de overloop van de trap is een deur, erachter de master bedroom. Hier verspringt de vloer, laag voor opbergen en schrijven, hoog voor slapen en vrijen. Opnieuw de glazen vliesgevel en de houten balken. Een dubbele deur geeft uit in de badkamer en het (gasten)toilet, voorheen nog een slaapkamer. De achterbouw is lager dan het huidig raam, een bovenlicht brengt zo zonlicht en lucht in de ruimte, samen met het geluid van de spelende kinderen in de tuin.

Verbouwing van achterbouw van een eengezinswoning

Houten draagconstructie en glazen vliesgevel

Mortsel, Antwerpen

Niet uitgevoerd

huidige situatie  

gelijkvloers & niveau +1  

dwarsdoorsnede  

achtergevel