Somskamer

Renovatie van een rijwoning waarbij nissen licht en leven organiseren


Het huis is wat je van een huis van die tijd verwacht. Je loopt naar boven, je loopt naar beneden. Door de gevels komt er licht. Het regent, maar het dak steekt daar iets voor. Rondom de gang: vier kamers met vier deuren en vier ramen. Nog steeds voltallig. Boven nog een zolder, beneden nog een kelder. De oervorm der huizen. Achter het huis staan de bekende twee extra kamers, een keuken en een badkamer, zij het zonder ramen en m├ęt veel dozen. Veel muren, weinig openingen. Er wordt nog niet in gewoond in dit huis, er moet nog het een en het ander gebeuren.

In de buik van het bouwblok keert de ruimte zich om. Er is geen haag geplant. In de plaats daarvan een laag hekje uit draadwerk. Een klein detail met grote gevolgen: het zicht strooit zichzelf uit over het binnengebied van het bouwblok. Alvast in zichtlijnen. De buren kijken binnen bij mekaar en deren daar niet om. Het perceel breekt los uit zijn verwachte lineair patroon en wordt zo, onverwachts, ter hoogte van de tuin waaiervormig. Belangrijk, want er wordt graag buiten gezeten, op regendagen al even goed als op zonnige dagen. De huidige achterbouw accommodeert dit niet, meer nog, zijn nogal gesloten gevel weigert de ware aard van het ontbreken van het haagje te erkennen. We blijven voorlopig binnen.

Een achterbouw beperkt zich al meestal tot een dak en een extra groot raam. Hier is er ook een dak, de constructie strekt zich ongepleisterd uit van muur tot muur, haar ruwe textuur zichtbaar als een schunnigheid. Verderop wordt het dak nog even luifel. Tegen de te felle zon en regenslag. Een plek om te verblijven wanneer het buiten weer eens te nat is maar je toch niet binnen wilt zijn. En daar achter: een schemerscherm. Een poort, een translucente stof, geparkeerd tegen de tuinmuren of tegen mekaar. Zicht is zicht en dat werkt in twee richtingen. Jij kijkt naar het bouwblok en het bouwblok kijkt terug. Dat heeft zo zijn voordelen maar soms ook niet. Dan gaat de poort dicht en ontstaat er tijdelijk een extra kamer. Werp de poort open en de kamer is weer weg. Een somskamer. De poort als het windscherm op het strand. Het snijdt de wind af. Het laat de zon door. Het schept een gemoedelijke hoek op een wijdse plek. Schimmen bewegen zich binnenin de ongrijpbare buitenruimte. Een schaduwspel waarbij het gissen is naar de gevormde figuren.

Achterbouw in Kessel-Lo (Leuven)

zicht van binnenuit - open  

zicht van binnenuit - toe  

zicht vanuit tuin - open  

zicht vanuit tuin - toe  

gelijkvloers